در اساطیر ایرانی -در فهرست کوه‌هایی که به هنگام آفرینش از زمین رستند- آمده که پس از البرزکوه، بزرگ­ترین رشته کوه ایران، نامش اَبَرسین (به معنای بلندتر از پرواز سیمرغ) بوده که گیاه مقدس “هوم” در آن می­روید و راه قله ی پوشیده در برف­ش، هنوز توسط سی­مرغ کشف نشده است.